People's Palace
People’s Palace is ontstaan vanuit het idee om het woningtekort aan te pakken, waarbij het anti-kraakprincipe door alle studenten als uitgangspunt werd gebruikt. Vanuit mijn eigen gewoontes en wat ik belangrijk vind in wonen, heb ik het concept verder ontwikkeld. Op basis van dit concept heb ik de ruimte geanalyseerd en deze vervolgens, met aandacht voor collectieve belangen, samengebracht tot een samenhangend ontwerp.
Van belangen tot ontwerp
Vanuit mijn jeugd en mijn nog altijd sportieve mentaliteit, gevormd door honkbal, heb ik ervoor gekozen om het omringd zijn door buitenlucht als uitgangspunt voor mijn ontwerp te nemen. Ik ben daarbij gaan onderzoeken hoe collectief wonen gecombineerd kan worden met de buitenruimte, en hoe gezamenlijke woonplekken zo direct mogelijk in contact kunnen staan met buiten.
Het concept inside–outside heeft hierbij als belangrijke inspiratiebron gediend en heeft een centrale rol gespeeld in mijn ontwerpproces.
De ruimte ervaren
Nadat ik mijn persoonlijke belangen en bijbehorende visie had gedefinieerd, ben ik de locatie zelf gaan ervaren tijdens een bezoek. Samen met mijn klas kreeg ik de vrijheid om het volledige paleis te verkennen, te analyseren en in me op te nemen. Vanuit deze ervaring heb ik inspiratie opgedaan om mijn visie verder te vertalen naar het ontwerp.
Collectieve belangen
Naast mijn ambitie om het collectief in verbinding te brengen met de buitenlucht, heb ik ook onderzocht hoe het ontwerp iets kan teruggeven aan de stad. Vanuit de noodzaak om na te denken over de verstening van stedelijke omgevingen en de omgang met wateroverlast als gevolg van klimaatverandering, heb ik het plein bij de prominente entree van het paleis betrokken in mijn ontwerp.
Onder dit plein bevond zich voorheen een parkeergarage die bij de herinrichting zou verdwijnen. Dit bood mij de mogelijkheid om het plein te verlagen en te transformeren tot een waterbassin. Bij hevige regenval kan dit bassin zich vullen, waardoor delen van het plein alleen via stapstenen bereikbaar zijn. Bezoekers worden zo gestimuleerd om bewust een alternatieve route te kiezen en zich actief tot het water te verhouden.
Inside-Outside
Om het binnen-buitengevoel zo sterk mogelijk te benaderen, heb ik gebruikgemaakt van het hoogteverschil tussen het maaiveld en de begane grond van het paleis. De entree van het paleis bevindt zich via een prominente trap een halve verdieping boven het maaiveld, waardoor er een half verdiepte kelder onder het gebouw ligt.
In mijn ontwerp heb ik het plein verlaagd, waardoor de entree zich verplaatst naar deze kelderverdieping, die in open verbinding staat met het waterbassin. Hierdoor kan ook het water het gebouw binnendringen en blijft de relatie met de buitenlucht direct voelbaar bij het betreden van het paleis.
Inside-Outside
In de kelder heb ik het collectieve woonprogramma ondergebracht. Om dit woonprogramma te scheiden van de meer publieke functies in de rest van het paleis, moet men eerst via een trap naar de oorspronkelijke begane grond. Vanuit daar kan men kiezen om door te gaan naar de woningen of naar de overige, meer publieke activiteiten binnen het gebouw.
Storytelling
Omdat mijn ontwerp sterk leunt op fysieke waarnemingen (afhankelijk van weersomstandigheden en verschillende plekken binnen het ontwerp) ben ik gaan onderzoeken hoe ik deze beleving kon overbrengen op de toeschouwer. Uiteindelijk heb ik gekozen voor s torytelling in de vorm van een stripverhaal.
Het verhaal volgt een jonge student die in het collectief woont en op een regenachtige dag haar weg over het plein naar haar studio vindt. Onderweg ervaart ze verschillende gevoelens die direct verbonden zijn met het ontwerp. Op deze manier heb ik geprobeerd mijn visie en de ruimtelijke beleving zo helder en invoelbaar mogelijk over te brengen.
