Built your own damn school
Tijdens de oriënterende ontwerpfase, waarin het experimenteren met de mogelijkheden en fysieke eigenschappen van materialen centraal stonden, heb ik mijn fascinatie voor organische vormen verder onderzocht.
Van testen naar verbinden
Door te experimenteren en de grenzen van verschillende materialen te ervaren, kon ik deze inzichten vertalen naar het bepalen van een functie die aansloot bij mijn visie op een ideale schoolomgeving. Dit resulteerde in het ontwerp van een ontmoetingsplek waar kennis en ideeën samenkomen.
"Material follows function"...
De term 'form follows function' kan, zoals in mijn geval, ook anders worden benaderd. Vanuit de organische vormentaal die ik wilde hanteren, streefde ik ernaar een creatieve omgeving te creëren die mensen stimuleert om zelf ook creatief te worden. Om naast vorm ook functionaliteit aan de ruimte toe te voegen, heb ik gekozen voor het stapelen van ronde vormen. Zowel vorm als functie hebben uiteindelijk geleid tot mijn materiaalkeuze: PVC.
Om onze visie meer tot realiteit te brengen, vond deze studio plaats in het leegstaand gebouw naast het TextielMuseum in Tilburg. Aan de hand van een grote gezamenlijke maquette op schaal 1:50 kon iedereen zijn visie op een ruimte verbeelden en delen met de rest van de groep.
Materiaal als ontwerptaal
Door PVC-buizen in verschillende lengtes te zagen en te werken met uiteenlopende diameters, ontstond volledige vrijheid binnen het ontwerpproces. Het materiaal bood ruimte om intuïtief te bepalen welke elementen de ruimte zouden vormen. Voor de eindpresentatie vertaalde dit zich naar tentoonstellingselementen waarin mijn ontwerpproces zichtbaar werd gemaakt, en waarmee ik tegelijkertijd een fysieke verbinding legde met mijn ideale beeld van een ruimte binnen mijn eigen ontwerpschool.
Samen bouwen aan de toekomst - fase 2
Na de eerste fase zelfstandig te hebben doorlopen, ben ik samen met twee medestudenten het concept van een coffee bar op school verder gaan onderzoeken. De bar fungeert als een ontmoetingsplek waar studenten en buitenstaanders ideeën kunnen uitwisselen over de toekomst van onze leefomgeving. Het experimenteren met pvc bleek een inspirerende richting: we onderzochten de mogelijkheden en grenzen van het materiaal, en lieten zo de fysieke eigenschappen van pvc het ontwerp mede sturen.
Ontworpen verbinding
Het vervormen en smelten van het materiaal bleken geen geschikte ingrepen en leverden niet het gewenste resultaat op binnen de organische vormentaal. Door terug te keren naar de essentie van het materiaal en te werken met de oorspronkelijke vorm, verschoof de aandacht naar de manier waarop de buizen elkaar konden ontmoeten. Vanuit deze technische vraag ontstond een creatief onderzoeksproces, waarin door middel van testen van verschillende verbindingsprincipes en ruimtelijke mogelijkheden zijn verkend.
Modulariteit en Circulair
Om de assemblage zo eenvoudig mogelijk te maken, zijn we uiteindelijk uitgekomen op het verbinden van de buizen met behulp van een schroeftechniek, waarbij gebruik wordt gemaakt van een uitgezaagde spleet in de buis. We wilden daarbij zo dicht mogelijk bij het materiaal PVC blijven, om te voorkomen dat het recycleproces opgesplitst moet worden in verschillende afvalstromen. Daarom hebben we ervoor gekozen om de zogenoemde “wokkels” te produceren via 3D-printen met gerecycled plastic.
Ontwerpvalidatie in context
Voor onze eindpresentatie zijn we drie dagen op locatie in het leegstaande pand aan de slag gegaan om verschillende elementen te bouwen en zo een sterk visueel beeld te creëren voor onze docenten. Omdat tijd kostbaar was, hebben we ervoor gekozen een 3D-omgeving te modelleren die we via VR konden tonen in de aangewezen ruimte van het gebouw. Op deze manier konden de docenten de ruimte van de coffeebar op een fysieke en immersieve manier ervaren.
Passie voor maken
Na deze twee inspirerende periodes heb ik mezelf steeds beter leren kennen. Mijn technische achtergrond als bouwkundige heeft mij doen inzien dat mijn creativiteit vooral tot zijn recht komt wanneer ik kan nadenken over de maakbaarheid van een ontwerp. Juist de uitdaging om organisch te ontwerpen en dit vervolgens op een realistische en maakbare manier te realiseren, maakt mij enthousiast voor het vak van architect.
